tępawy


tępawy
tępawy {{/stl_13}}{{stl_8}}przym. Ia, tępawywi {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'trochę tępy, mało ostry': {{/stl_7}}{{stl_10}}Tępawy nóż, scyzoryk. Tępawe wiertła. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'o człowieku: dość tępy, trochę ograniczony umysłowo, mało inteligentny, słabo rozgarnięty': {{/stl_7}}{{stl_10}}Tępawy uczeń. Tępawa publiczność. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}3. {{/stl_12}}{{stl_7}}'świadczący o takich cechach kogoś': {{/stl_7}}{{stl_10}}Tępawa gęba. Tępawe, niewiele rozumiejące spojrzenie. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • tępawy — tępawywi 1. «dość tępy, nieostry, przytępiony» Tępawy nóż. 2. «dość ograniczony umysłowo, mało bystry, mało inteligentny; świadczący o pewnej ograniczoności, o małej bystrości, o małej inteligencji» Tępawy uczeń. Tępawa twarz. Tępawe oczy …   Słownik języka polskiego

  • tępawo — przysłów. od tępawy Patrzeć tępawo przed siebie …   Słownik języka polskiego